Lief en Leed in Voedselbos De VliereLier

In deze serie over lief en leed in voedselbosland bezoekt Els van Weering voedselbossers om vast te leggen wat er allemaal goed én minder goed gaat. Niet alleen in hun voedselbossen, maar ook in hun keukens, bij de gemeente, of met de buren. Deze keer gaat ze op bezoek bij Harro de Moor, beheerder van Voedselbos De VliereLier, op lichte zeeklei in De Lier, gemeente Westland, Zuid-Holland. Het gesprek gaat onder andere over het groeiend aantal mensen dat zelf aan de slag wil voor de natuur.

Foto: Harro de Moor, beheerder Voedselbos De VliereLier

  • Grootte: 1,7 hectare
  • Grond: Lichte zeeklei
  • Datum eerste aanplant: maart 2024, windsingel
  • Aantal florasoorten: in de windsingel 24 soorten
  • Tijdsbesteding in voedselbos: momenteel maar een uurtje per week, dat wordt hopelijk snel meer!
  • Aantal vaste vrijwilligers: 24

Boekentips:

Het Bodemvoedselweb van Jeff Lowenfels en Wayne Lewis, vertaling Marc Siepman

Op zoek naar de moederboom van Suzanne Simard

Het verborgen leven van bomen van Peter Wohlleben


Videotips:

Advancing eco-agriculture van John Kempf

Dr. Elaine’s Soil Food Web School

Het eerste dat je ziet, als je dit voedselbos in wording betreedt, zijn de hoge scheef-gewaaide populieren. Hier en daar bungelt een dode tak. Deze bomen hebben hun beste tijd gehad en zullen gekapt worden, ook in verband met de veiligheid. Harro vertelt dat dit in meerdere fases van kap en herplant van nieuwe soorten zal gebeuren. Er moet alleen nog een vleermuizenonderzoek afgerond worden. Pas dan zal de vergunning voor de kap van onbewoonde bomen afgegeven worden. Harro en zijn ploeg van 24 vrijwilligers en honderden sympathisanten staan dus nog even in de wacht…

 

Leed, ofwel: wat zijn de uitdagingen in je voedselbos?

Daarmee hebben we meteen wat leed te pakken. Het wachten, de bureaucratie, de wisseling van mensen die iets moeten beslissen, al die belanghebbenden die allemaal wat anders willen… Het lijkt mij heel frustrerend, en dat blijkt het soms ook wel te zijn, maar Harro is juist heel lovend over de buren en vooral over de gemeente: “Kijk, die windsingels langs de weg en de kassen konden we al meteen planten. Ze staan er al prachtig bij. Nu moeten we gewoon even wachten; op zich niet erg voor het perceel, dan kan de haag vast even groeien.”

De gemeente Westland is volgens Harro juist heel ondersteunend. Onder de noemer “Groen is Goud” willen ze groene oases aanbrengen in het kale kassenlandschap van het Westland. Alle aanplant is tot nu toe door de gemeente gefinancierd. Harro merkt dat dit initiatief ook door veel inwoners gedragen wordt. De naam “De VliereLier” is gekozen door zo’n 200 mensen die meededen aan een stemming over de naam van het voedselbos. Ook voorbijgangers, vaak werknemers van aangrenzende bedrijven, komen graag een praatje maken als de vrijwilligers in het bos bezig zijn.

Foto: Ontluikende vlier in Voedselbos De Vlierelier

 

 

De VliereLier zal altijd een open voedselbos blijven met de nadruk op educatie en het biodiversiteitsverhaal. De focus ligt niet zozeer op productie al wordt er op termijn een goede opbrengst verwacht want op deze mooie kleibodem staan al jaren gunstige pioniers zoals de populier, maar ook zwarte els, es en vooral…heel veel vlieren.

Lief, ofwel; waar word je blij van in je voedselbos?

Op de vraag wat Harro het meest inspireert is zijn antwoord duidelijk. Harro: “De verscheidenheid aan mensen die hier samen veel positieve energie in steken en er ook van terug krijgen. Pensionado’s die graag buiten en met anderen bezig zijn maar ook jongere mensen die tijd vrij maken om bij te dragen. Er zit veel talent en ervaring in deze groep van Westlandse aanpakkers; een voormalig directeur die strategisch meedenkt, een PhD-kandidaat die haar kennis deelt, een hovenier die met goede ideeën komt, communicatiespecialisten die voor de persberichten zorgen, een tuin- en landschapontwerper en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik merk dat, hoe meer biodiversiteit verdwijnt, hoe meer mensen het gemis voelen en er zélf iets aan willen doen. Daar word ik wel heel blij van.”

In het Westland zijn veel mensen werkzaam in de tuin- of akkerbouw. Harro, zelf plantenbioloog en werkzaam in de zaadveredeling, legt uit dat deze mensen door planten en natuur gefascineerd zijn maar dat ze vaak in een strak, steriel en efficiënt productiesysteem zijn beland waar van een “natuurlijk gevoel” weinig over is. Volgens Harro bieden voedselbossen, en zeker dit publieke voedselbos voor de inwoners van de gemeente Westland, groen soelaas en hoop op een duurzamer toekomst.

Foto: Een eerste, grove schets voor Voedselbos De VliereLier door vrijwilliger Arina Keijzer (tuin- en landschapontwerper)

 

Ben jij ook in gesprek met je gemeente over een voedselbos? Wie weet kan Harro je tips geven. Neem gerust contact op via email.

Suggesties voor interviews in andere voedselbossen zijn welkom! Stuur een email aan onze reporter.